Er bestaat een Delftse cultuurhistorie die zich grotendeels buiten de officiële culturele instellingen heeft afgespeeld. Een geschiedenis van kleine literaire tijdschriften, jonge dichters, onafhankelijke kunstenaars, nachtelijke voordrachten en experimentele performances. Van mensen die elkaar ontmoetten in cafés, kleine podia en achterafzaaltjes, gedichten uitwisselden en soms gezamenlijk naar buiten traden. Het was een bescheiden, maar levendige subcultuur, waarvan de sporen tegenwoordig vooral terug te vinden zijn in vergeelde publicaties, affiches, programmabladen, krantenknipsels en persoonlijke archieven.
Het decor werd gevormd door de grauwe jaren tachtig. Een periode van economische onzekerheid, werkloosheid, maatschappelijke polarisatie en de dreiging van een nucleair conflict. De punkcultuur en de kraakbeweging hadden inmiddels een eigen tegencultuur voortgebracht, waarin onafhankelijkheid, maatschappijkritiek en de behoefte aan nieuwe uitdrukkingsvormen een belangrijke plaats innamen. Ook in Delft bestond ruimte voor dergelijke ontwikkelingen, al voltrokken die zich op relatief kleine schaal.

Meer informatie en verder lezen
Toen dichters blaften: Romantiek, rebellie en literaire underground in het Delft van de jaren tachtig: Zenodo DOI: https://doi.org/10.5281/zenodo.23555050

Artistieke subculturen in Zuid-Holland gedurende de jaren tachtig.