In 2003 publiceerde filosoof en kunstcriticus Frank Vande Veire zijn vlijmscherpe pamflet I Love Art, You Love Art, We All Love Art, This Is Love.
Zijn centrale kritiek: de kunstwereld presenteert zichzelf graag als kritisch, vernieuwend en maatschappelijk geëngageerd, maar heeft die kritische houding tot een geruststellend ritueel gemaakt. Curatoren, critici, kunstenaars en instellingen bevestigen elkaar voortdurend in hun liefde voor kunst. Achter alle lof voor openheid, diversiteit en provocatie verdwijnen echte meningsverschillen, twijfel en zelfkritiek.

Vande Veire verzet zich niet tegen kunst, maar tegen de bijna religieuze verering ervan. Een kunstwereld die zichzelf voortdurend feliciteert met haar kritische betekenis, dreigt precies die betekenis te verliezen.

Meer dan twintig jaar later blijft zijn pamflet ongemakkelijk actueel. Want hoe kritisch kan kunst nog zijn wanneer iedereen het erover eens is dat kunst kritisch moet zijn?

Lees het volledige pamflet
nY – I Love Art, You Love Art, We All Love Art, This Is Love (oorspronkelijk in Yang, 2003)
HET MOMENT – Herpublicatie uit 2014, met een korte toelichting

Artikel uit het archrief van de Witte Raaf, 105 september – oktober 2003